به قلم دکتر مجتبی درودی
دونالد ترامپ که این روزها در قبال تنگة هرمز سخت درمانده و مستأصل گردیده است در اظهار نظری وقیحانه آورده است: « به زودی تنگه هرمز را قلمرو آمریکا اعلام میکند»، آنچه که از ورای این ادبیّات کاملاً مشهود است؛ ناشی از ترسی است که او این روزها با آن دستوپنجه نرم میکند. پر واضح است که ایران امروز هژمونی ابرقدرت دیروز جهان و غافلگیر شده در تنگه هرمز را در هم شکسته است.
از منظر تاریخی خلیج فارس و تنگة هرمز و آن سوی سواحل آن یعنی آنچه را که امروزه با عنوان کشورهای عربی خلیج فارس میشناسیم روزگاری در حوزه جغرافیایی و مدیریت ایران قرار داشته است؛ این موضوع از روزگار هخامنشی به بعد قابل ردگیری است. اگرچه گهگاه به خاطر ضعف حکومت مرکزی در ایران، مهاجمانی که به این مرز تاختهاند موفقیتهایی گذرا بهدست آوردهاند امّا در نهایت به طرز فجیعی طعم تلخ شکست و حقارت را چیشیدهاند. شاید یکی از مهمترین نمونههای تاریخی این روایت! حمله « تراژان» امپراتور روم و پیشروی او تا خلیج فارس باشد که با مقاومت اشکانیان، منجر به شکست و گذاشتن هزینهای سنگین بر امپراتوری روم گردید. هزاران رومی جان باختند و خود تراژان با عقب نشینی از خلیج فارس و بینالنهرین در انطاکیه مُرد. « هادریان » جانشین « تراژان » چارهای جز خروج سراسیمه سپاهیان رومی از قلمرو ایران را نداشت.
چنین سرنوشتی برای مهاجمان پرتغالی هم در رویاروییشان با شاه عباس نیز رقم خورده است که از حوصله این مطلب خارج است.
جنگهای جهانی اول و دوم دوران افول و ضعف، بیش از پیش قدرت ایران است. دورانی که ایران نفوذ تاریخی خود را بر آن سوی خلیج فارس از دست میدهد و در سالهای 1970 – 1971 میلادی بحرین از ایران جدا میشود و کشورهای جدیدی در آنسوی آبها بهوجود میآیند. کشورهایی چون: امارات، قطر و بحرین
نبرد اخیر ایران با آمریکا و اسرائیل نشان داد که ایران امروز با ایران 300 سال گذشته متفاوت است و در حال احیای تاریخی پیشین خود است.
اکنون سئوال اینجاست! اگر قرار به گسترش قلمرو باشد! چه کسی میتواند چنین ادعایی را مطرح کند؟ ایران یا آمریکا؟
انتهای پیام/