در پی انعقاد تفاهمنامه میان سه کشور ترکیه، پاکستان و عربستان موسوم به «پیمان مکه» ذکر چند نکته ضروری است. بدون تردید هدف از این پیمان نه آنگونه که در متن آن آمده است: « امنیت و ترویج صلح» بلکه پیمانی از سر استیصال و درماندگی آمریکا در رویارویی با ایران است.
ایران ریپورتس/// مجتبی دورودی
سه کشوری که هر یک به نوعی خود به مانند طفلی صغیر وابسته و دلخوش به نگاه پدرمآبانه آمریکا هستند. سادهلوحانه است اگر بر این باور باشیم که این سه کشور، به ویژه عربستان از آمریکا و حمایتهای او نا امید شده باشند!
با توجه به رخدادهای حال حاضر میتوان به راحتی دریافت که آمریکا که در ورطة و گرداب ایران گیر افتاده و سخت عاجز شده است با چراغ سبزی که به سه کشور مذکور نشان داده در پی برونرفت از این ماجراست. با در نظر گرفتن این موضوع که اینبار آمریکا دست به دامان ترکیه و پاکستان شده است. یعنی دو برادر بزرگِ آن فرزندِ نازنازی و کوچکِ صحرانشینشان که بدون شک چه از طریق حوثیها و چه از طریق ایران در ورطهای هولناک قرار گرفته است.
آنچه که مسلم است ایران باید با اتکاء به نیروهای مخلص و جانفدای خود در سر تا سر حوزة مقاومت، تمامی تحرکات منطقه را زیر نظر داشته باشد و در صورت بروز هرگونه لگامگسیختگی چه نسبت به ایران و همپیمانانش، خاصه حوثیها، با برخوردهای صریح، قهری و قاطعانة خود با هر یک از همسایگان مذکور، موجب آشفته سازی خواب راحتشان گردد و فراموش نکنیم که مقاومت جانانه ایران در برابر ابرقدرت جهان، پیام روشنی به تمامی فرزندان ارشد و صغیر او داده است.
آنچه که مسلم است؛ پیماننامه منعقد شده میان ترکیه، پاکستان و عربستان نمیتواند بدون خواست و چراغ سبز آمریکا صورت گرفته باشد. آنچه که در مورد نفس این پیماننامه دستپاچه و از سر استیصال بسیار قابل توجه است؛ وضعیتی است که ریشه در گرفتاریهای آمریکا در نبرد با ایران دارد. در این میان ترکیه و پاکستان رفتهرفته در گردابی قرار میگیرند که عربستان مدتهاست در آن افتاده است.