خبرگزاری ایران ریپورتس – گروه تحلیل راهبردی
در میان انبوه شعارها و خشم مقدس مردمی که پس از شهادت رهبر عزیز انقلاب اسلامی به خیابانها ریختهاند، یک پرسش به کانون مباحث عمومی و فضای مجازی بدل شده است: چرا انتقام خون شهید با حذف فیزیکی «قاتل» در کاخ سفید گرفته نمیشود؟ آیا دیدن مرگ عامل این جنایت، تسکیندهنده قلبهای داغدیده نیست؟ پاسخ به این سوال، نیازمند گذر از لایههای سطحی خشم و ورود به عمق یک راهبرد تمدنی است. تحلیلگران و جریانهای فکری نزدیک به جبهه مقاومت اسلامی، این فرضیه را نه تنها ناقص، بلکه انحرافی خطرناک از هدف اصلی میدانند.
ویترین سیاسی، هدف نیست؛ تقلیل راهبرد به تسویهحساب شخصی
بر اساس تحلیلهای راهبردی منتشر شده، تقلیل «انتقام» به حذف فیزیکی فردی مانند ترامپ، مصداق بارز یک نگاه سطحی و غیرراهبردی به معادلات قدرت است. در این دیدگاه، رئیسجمهور سابق آمریکا فاقد آن ارزشی است که بتوان او را با خونبهای رهبر شهید مقایسه کرد. ترامپ در این نگاه، یک «ویترین سیاسی» و یک «مترسک» در دل سیستم پیچیده سلطه است؛ سیستمی که در آن فرد، موضوعیت قطعی ندارد.
متن تحلیلی این اردوگاه تصریح میکند: «باید بپذیریم که ترامپ اصلاً ارزش چنین قیاسی را ندارد. انتقام خونبهای امام شهید، فراتر از حذف یک مهره است. صهیونیستها برنامههای میانمدت و بلندمدت خود را بر اساس سیستمها پیش میبرند. ترامپ، بوش، یا شارون، همگی مترسکهایی هستند که در یک جبهه واحد عمل میکنند.»
تفاوت در تاکتیک، اشتراک در استراتژی
یکی از کلیدیترین مفاهیم مطرح شده در این گفتمان، تفاوت قائل شدن میان «روش اجرا» و «هدف نهایی» است. تحلیلگران طرفدار مقاومت معتقدند میان دولتهای مختلف آمریکا، چه آنها که با چماق تهدید میآیند و چه آنها که دستکش مخملی به دست میکنند، تفاوتی در هدف وجود ندارد. هدف ثابت است: «تضعیف مقاومت و تأمین امنیت اسرائیل».
ایران ریپورتس در گفتوگو با کارشناسان جبهه مقاومت، به این نکته دست یافته که حذف یک فرد در چنین ساختاری، یک آدرس غلط است. «اگر ترامپ حذف شود، سیستم بلافاصله مهره دیگری را جایگزین میکند که شاید حتی خطرناکتر یا پیچیدهتر عمل کند.» تجربه تاریخی نیز نشان داده است که رفتن جنایتکارانی چون بوش یا شارون، چرخدندههای رژیم صهیونیستی را متوقف نکرد. از این رو، تمرکز بر افراد، یک بازی در زمین دشمن تلقی میشود که هدف آن غفلت از «تفکر و آرمان» مقاومت است.
انتقام واقعی؛ از تغییر معیشت تا آزادی قدس
پرسش اصلی اینجاست: دستاورد حذف فیزیکی یک فرد چیست؟ در پاسخ، تحلیل مذکور تأکید دارد که کشتن یک فرد، تغییری در زیرساختهای نظامی و اقتصادی دشمن ایجاد نمیکند، امنیت پایدار منطقه را تضمین نمیکند و اقتصاد کشور را شکوفا نمیسازد. بنابراین، انتقام حقیقی در افقی به مراتب بلندتر تعریف میشود.
در این گفتمان، «انتقام سخت» سه رکن اصلی دارد:
- نابودسازی رژیم کودککش صهیونیستی به عنوان اولویت اول.
- کوتاه کردن دست استکبار از منطقه و ایجاد امنیت پایدار.
- وحدت امت اسلامی برای آزادی قدس شریف.
هدف نهایی، فراتر از یک ترور یا انتقامگیری شخصی، «تحول در هندسه قدرت جهان» و «فروپاشی سیستمی» عنوان میشود که امثال ترامپ را تولید میکند. هر چیزی کمتر از این، در شأن خون شهید دانسته نمیشود.
ناامیدی راهبردی ممنوع؛ تجمعات به مثابه سپر بازدارنده
در بخش دیگری از این فضا، به ناامیدی برخی نیروهای انقلابی در پی تحولات اخیر (از جمله مذاکرات و آتشبس) پرداخته شده است. این جریان با یادآوری مفهوم «تکلیفمداری» در اندیشه امام خمینی(ره)، تأکید میکند که نتیجه گرفتن در رتبه بعد از انجام تکلیف قرار دارد. از این منظر، «پیروزی حقیقی، انجام درست و به موقع تکالیف شرعی و انقلابی است.»
تحلیلگران مقاومت، کارکرد دیگر تجمعات مردمی را نه صرفاً تأثیرگذاری بر دیپلماتها، بلکه ارسال سیگنال قدرت به «مخاطب اصلی»، یعنی دشمن آمریکایی-صهیونیستی میدانند. بر اساس این گزارش، سرویسهای جاسوسی دشمن، تجمعات میلیونی شبانه را با حساسیت رصد کرده و همین حضور حماسی به مثابه «سپری قدرتمند و بازدارنده» عمل کرده و دشمن را از حملات وحشیانهتر بازداشته است.
در پایان این تحلیل تأکید میشود: «مبادا در تلهی خشم لحظهای بیفتیم. انتقام ما باید در سطح بعثت این مردم باشد. نیروهای انقلابی با حضور مؤثر خود در صحنه، نظام اسلامی را در دستیابی به اهداف مقدسش، از فروپاشی سیستم صهیونیستی تا آزادی بیتالمقدس، یاری خواهند داد.»
#انتقام_سخت #نظم_نوین_جهانی #هوشیاری_سیاسی #رژیم_صهیونیستی