یک استاد دانشگاه با بیان اینکه سه راهبرد آگاه سازی، اعتمادسازی و رضایتمند سازی میتواند منجر به حضور حداکثری مردم شود، گفت: اگر انتخاب کاندیدا هم براساس شاخص صورت گیرد میتوان شاهد انتخاب اصلح بود.
به گزارش ایران ریپورتس، انتخابات، عالیترین مظهر حضور مردم در عرصه سیاسی و مهمترین مجرای تحقق حاکمیت مردم است.
نظام مردمسالار، نظام حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش است. انتخابات، فرصتی است برای مردم که نظر خودشان را درباره شیوه حکومت و مدیریت یک دولت ابراز کنند و اگر نارضایتی نسبت به آن داشته باشند، کسی یا گروهی دیگر را که صالحتر و با کفایتتر هستند جایگزین سازند و به این وسیله نظام سیاسی بهسوی اصلاح و بهبودی و تکامل تدریجی پیش رود.
دشمنان ایران اسلامی معمولاً با مصادره به مطلوب میزان مشارکت، مدعی هستند که همه آنها که پای صندوقهای رأی حاضر نشدهاند، از مخالفان نظاماند! این در حالی است که افراد معمولاً به علل متعددی رفتار مشابهی را از خود نشان میدهند که با دقت نظر میتوان آنها را واکاوی کرد.
در انتخابات نیز علل متعددی منجر میشود که بخشی از جامعه در پای صندوق رأی حاضر نشوند. رهبر معظم انقلاب اسلامی در تاریخ ۵ خردادماه ۱۳۸۴ در جمع دانشجویان، به واکاوی این مسئله پرداخته و اینگونه به اهمیت آن اشاره میکنند: ” نه اینکه اگر عده ی شرکت نکردند، اینها به نظام «نه»گفتهاند؛ بههیچوجه اینطور نیست. آنهایی که بهخاطر «نه»گفتنِ به نظام نمیآیند، درصد خیلی کمیاند. یکعده بهخاطر بیحالی نمیآیند؛ یکعده بهخاطر بیحوصلگی نمیآیند؛ یکعده روز جمعه کار دیگری دارند و نمیآیند؛ و الا کسانیکه معتقد به نظام و قانون اساسی نیستند و دلشان برای بیگانگان و نفوذ آنها پر میزند و منتظر آمدن بیگانگان هستند، درصد بسیار کمیاند.”
لذا عواملی متعددی، از گرم شدن تنور انتخابات و ترغیب مردم برای حضور در پای صندوقهای رأی جلوگیری میکند که برای برگزاری انتخاباتی پرشور با حضور حداکثری، شناخت این موانع ضروری است و باید برای رفع آن، اقدامات لازم صورت گیرد.
بررسی عوامل ممانعت از مشارکت حداکثری در انتخابات
استاد علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی شیراز در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری فارس در شیراز درخصوص عوامل جلوگیری از مشارکت مردم در انتخابات اظهار داشت: اولین مانع نااگاهی است که موجب میشود تا فرد با بیحوصلگی و تنبلی از حضور در پای صندوق رأی طفره رود، متاسفانه بخشی از افراد جامعه آنقدر از جایگاه اجتماعی خود بیاطلاعند که نمیدانند تأمین بخش زیادی از حقوقشان با مشارکت در امور سیاسی از جمله انتخابات حاصل میشود.
غلامرضا صفرپور ادامه داد: گاه فرد، اطلاعاتی نیز از این جایگاه دارد ولی این آگاهی تا بدان حد نیست که فرد را به اقدام وادار نماید، بیشتر این افراد از کسانی هستند که در مسیر آموزشهای جامعهپذیری سیاسی، در مدارس و مراکز آموزشی قرار نگرفتهاند و در این زمینه نیازمند آگاهیبخشی و آموزش اند.
وی پیرامون راهکار برخورد با این افراد توضیح داد: راهکار برای حضور چنین افرادی در پای صندوق رأی «آگاهسازی و آگاهی بخشی» است. شرح اهمیت جایگاه دولت و بخش های مختلف آن در نظام تصمیمگیری کشور، شرح اهمیت حضور و مشارکت حداکثری در پای صندوقهای رأی، شرح میزان تأثیرگذاری رأی تکتک افراد در انتخابات و اینکه گاه یک رأی میتواند سرنوشت انتخاباتی را دگرگون سازد، شرح ابعاد شرعی ضرورت حضور در انتخابات، شرح وضعیت حساس کشور در مواجهه با استکبار جهانی در آستانه انتخابات و نقشی که مشارکت حداکثری میتواند در شکست نقشههای شوم دشمن داشته باشد، تبیین نقش مشارکت حداکثری در افزایش مشروعیت و اقتدار جمهوری اسلامی، بخشی از آگاهیهایی است که میتواند در این زمینه سودمند باشد.
این فعال سیاسی با بیان اینکه وظیفه اصلی آگاه سازی و روشنگری درخصوص جایگاه اجتماعی و تاثیر آن برعهده اصحاب رسانه است، تصریح کرد: این وظیفه بر عهده اصحاب رسانه است که در رأس آن، صاحبان منبر و تریبون، مطبوعات، پایگاههای خبری و رسانه ملی قرار دارند که انتظار میرود با انجام وظیفه قانونی و انقلابی خود در این زمینه ثمربخش باشند. همچنین گروههای مرجع نظیر روحانیت، معلمین و اساتید که بر اقشار مختلف جامعه تأثیرگذار هستند نیز در این زمینه نقش کلیدی و مهمی برعهده دارند.
وی اضافه کرد: دسته دیگری از افراد جامعه، کسانی هستند که از اهمیت مشارکت سیاسی و حضور در انتخابات آگاهند، اما به دلیل «بیاعتمادی» حاضر نیستند در رأیگیری شرکت کنند. منشأ این بیاعتمادی را میتوان در تجربیات تلخ فردی، برخی حوادث در انتخابات گذشته و القائات و شبههافکنیهای دشمنان نظام اسلامی دانست که ذهن افراد را تحت تأثیر قرار میدهد و اراده آنان را برای حضور در انتخابات سست میکند.
بی اعتمادی، یکی از موانع مشارکت در انتخابات
این مدرس دانشگاه، دومین مانع مشارکت حداکثری در انتخابات را بی اعتمادی عنوان کرد و متذکر شد: تلاشهای رسانههای دشمنان انقلاب اسلامی در قالب طرح ادعای تقلب، رقابتی نبودن، نمایشی بودن، فرمایشی بودن، مهندسیشدن آرا و … از جمله ترفندهایی است که اذهان عمومی را نشانه رفته است.
وی با اشاره به انتخابات سال ۱۳۸۸ عنوان کرد: اوج این سناریوی تبلیغاتی در قالب کودتای مخملین سال ۸۸ بود که مشاهده کردیم چطور «ادعای تقلب» به «رمز آشوب» فتنهگران مبدل گردید.
بخشی از سخنان رهبر معظم انقلاب در تحلیل انتخابات
رهبر معظم انقلاب اسلامی در سخنرانی تاریخی خود در نمازجمعه تهران در ۲۹ خرداد ماه ۱۳۸۸ در تحلیل انتخابات و اقدامات دشمن در زمینه اعتمادزدایی چنین اشاره داشتند: ” اگر مردم در کشور به آینده امیدوار نباشند، در انتخابات شرکت نمیکنند؛ اگر به نظام خودشان اعتماد نداشته باشند، در انتخابات شرکت نمیکنند؛ اگر احساس آزادی نکنند، به انتخابات روی خوش نشان نمیدهند.
اعتماد به نظام جمهوری اسلامی در این انتخابات آشکار شد و من بعد عرض خواهم کرد که دشمنان همین اعتماد مردم را هدف گرفتهاند؛ دشمنان ملت ایران میخواهند همین اعتماد را در هم بشکنند. این اعتماد، بزرگترین سرمایه جمهوری اسلامی است؛ میخواهند این را از جمهوری اسلامی بگیرند؛ میخواهند ایجاد شک کنند، ایجاد تردید کنند درباره این انتخابات و این اعتمادی که مردم کردند، تا این اعتماد را متزلزل کنند. دشمنان ملت ایران میدانند که وقتی اعتماد وجود نداشت، مشارکت ضعیف خواهد شد؛ وقتی مشارکت و حضور در صحنه ضعیف شد، مشروعیت نظام دچار تزلزل خواهد شد؛ آنها این را میخواهند؛ هدف دشمن این است.
میخواهند اعتماد را بگیرند تا مشارکت را بگیرند، تا مشروعیت را از جمهوری اسلامی بگیرند. این، ضررش بهمراتب از آتشزدن بانک و سوزاندن اتوبوس بیشتر است. این، آن چیزی است که با هیچ خسارت دیگری قابل مقایسه نیست. مردم بیایند در یک چنین حرکت عظیمی اینجور مشتاقانه حضور پیدا کنند، بعد به مردم گفته بشود که شما اشتباه کردید به نظام اعتماد کردید؛ نظام قابل اعتماد نبود. “
صفرپور درخصوص این جملات رهبری بیان داشت: بدیهی است که اغلب اقشار آسیبپذیر این دسته را جوانان، دانشجویان و طبقات متوسطی تشکیل میدهند که بیشتر در معرض شبههپراکنی رسانههای بیگانه و تأثیرپذیری از فضای مجازی قرار دارند و میتوانند بر دیگر اقشار جامعه نیز تأثیرگذار باشند که از اینرو مواجهه با این معضل، یکی از ضروریات نظام سیاسی است تا مانع شیوع «بیماری بیاعتمادی سیاسی» در جامعه گردد.
وی راهکار مقابله با این معضل را اعتمادسازی عنوان کرد و گفت: اعتمادسازی هم از طریق ارائه پاسخهای اقناعی و مستدل حاصل میآید که این امر بر عهده رسانههای عمومی و تریبونهای مختلف است.
این تحلیلگر سیاسی اضافه کرد: استفاده از گروههای مرجع و تأثیرگذار و بانفوذ در میان تودههای ملت که از جایگاه ویژهای برخوردارند، چراکه در اغلب مواقع، فرد بیاعتماد به نظام سیاسی تنها از این گروههای مرجع حرفشنوی دارد.
وی درخصوص مانع سوم که نارضایتی است، اذعان داشت: در واقع بخش اصلی از کسانی که در روز انتخابات به پای صندوقهای رأی نمیآیند، آنهایی نیستند که بیاطلاع بوده و یا تحت تأثیر القائات بیاعتماد شدهاند، بلکه کسانی هستند که به دلیل مشکلات متنوع اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی که وجود بخشی از آن طبیعی و بخشی دیگر به دلیل سوء مدیریتهاست، حاضر نیستند پای صندوقهای رأی بروند.
استاد دانشگاه آزاد شیراز افزود: فشارهای اقتصادی، بروکراسی تنبل و اذیتکننده ادارات، وجود بیکاری و معضلات اینچنینی، آنان را از صف رأیدهندگان جدا کرده است.
وی در مورد راهکارهای رضایتمندسازی مردم تشریح کرد: برای کسب رضایت مردم و رفع کدورتهای ایجاد شده، بیش از هر کس، مسئولان و دستگاههای اجرایی وظیفه دارند که با اصلاح رفتار و ارائه پاسخ و عذرخواهی از سوءمدیریتها و تلاش برای جبران کاستیها برای کسب رضایت تلاش کنند.
صفرپور همچنین گفت: ضمن آنکه معتمدان ملت و کارشناسان متخصص نیز وظیفه دارند تا با توجیه این بخش از جامعه، این مهم را برای افراد تبیین کنند که اتفاقاً راه صحیح حل معضلات موجود، مشارکت سیاسی و تلاش برای انتخاب کاندیدای اصلح و کنار گذاشتن ناکارآمدان است نه قهر با صندوقهای رأی! در واقع، این حضور فعال در انتخابات و گزینش بهترینها و آنهایی که برنامه و راهکاری برای حل معضلات کشور دارند، میتواند راهگشای مشکلات کشور باشد.
ضرورت تاکید بر ارتقای فرهنگ سیاسی جامعه
وی با بیان اینکه نباید از حضور ملت بهرهبرداری سیاسی شود، اظهار داشت: نباید مشارکت مردم در انتخابات را به معنای رضایتمندی رأیدهندگان از وضعیت اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و عملکرد مسئولان دانست، بلکه بهترین تفسیر آن است که چنین اظهارنظر کنیم که ملت آنچنان به رشد و ارتقای سیاسی رسیده است که باوجود نارضایتی از وضع موجود، به جای انفعال، به صحنه آمده و بر استفاده از حق مشارکت سیاسی خود تأکید میورزد. در واقع، به جای تفسیرهای فرصتطلبانه و بهرهبرداری سیاسی از رأی ملت که خود مانعی برای افزایش مشارکت سیاسی است، باید بر ارتقای فرهنگ سیاسی جامعه تأکید شود.
کنشگر سیاسی شهر شیراز متذکر شد: در کنار راهکارهای اصلی، برخی اقدامات مقطعی نیز میتواند به بهبود رضایت عمومی در آستانه برگزاری انتخاباتها کمک کند که از جمله آن می توان به تبلیغات مؤثر نامزدهای انتخاباتی و توجه ایشان به نیازهای اصلی جامعه، پرهیز از سیاهنمایی و امیدوار ساختن ملت به حل مشکلات، کنار گذاشتن اختلافات بین مسئولان و قوای سهگانه که موجب تشویش اذهان عمومی و نابسامانی در بازار میشود اشاره نمود. همچنین مردم هم می بایست با مطالبه گری، نمایندگان ومسئولین را به پاسخگویی وادارند.
وی در پایان جمع بندی کرد و گفت: بنابراین سه راهبرد آگاهی سازی، اعتماد سازی و رضایتمند سازی می تواند منجر به حضور حداکثری مردم و انتخاب کاندیداشود که اگر براساس شاخص صورت گیرد میتوان شاهد انتخاب اصلح بود.
انتهای پیام/